Alles goed?

Alles goed?

“Ja, ja, alles gaat goed” en hij reed weg in zijn rolstoel
ik zeg ook niet steeds hoe ik mij echt voel
soms is het gemakkelijker te zeggen dat het gaat
ik wil dan lachen met iemand die het verstaat
niet meer denken aan wat niet meer is
niet dat ik dat niet echt mis
maar onze focus ligt op wat wel nog kan
en daar maken we het beste van

Lang geleden

Lang geleden

Lang geleden

Het is alweer even geleden dat ik nog een blog geschreven heb. Nog langer geleden is het dat ik nog iets echt persoonlijks geschreven heb, iets over mijn eigen leven. De reden ervan is dat ik mijn mentaal minder goed voel en geen negatieve teksten wou schrijven.

Op 31 december van vorig jaar (klinkt lang geleden, maar is dat eigenlijk niet) kreeg ik een klop. Het nieuwe jaar stond voor de deur, maar ik wou het niet binnen laten. Wetende dat het geen gelukkig jaar gaat worden, ook al is dat mij zoveel toegewenst. 2024 zal een jaar worden van onzekerheid, hoe zal de ziekte van mij  vrouw evolueren (zie ook vechten).

Omdat ik mij niet goed voelde heb ik hulp (lees: psycholoog) aangenomen die mij aangeboden werd door het ziekenhuis waar mijn vrouw in behandeling is. Zij zei mij dat ik mijn verdriet moest toelaten. Dat ik niet altijd die optimist kan/moet zijn, dat ik ook recht heb op moeilijkere dagen.  

Dat ik nog geen nieuwe blog geschreven heb is dan ook omdat ik positief wou blijven. Maar als het leven op dit moment niet zo positief is, dan mag dat ook benoemd worden, vandaar deze blog.  Een andere reden dat het schrijven uitbleef, is dat ik er gewoon geen fut voor heb. Ik kan mijn niet aan een taak zetten, hoe klein ze ook maar is. Ik ben moe en lui (zo voelt het dan toch). Maar, zoals je nu kunt lezen, verzet ik mij ertegen en ben ik toch weer aan het schrijven. Vergeef mij dat het niet zo positief is, maar het is zoals ik nu ben.  Ik heb het winterlandschap op mijn website alvast veranderd in bloemen, zodat alles toch wat fleuriger is…