In mijn vorige blog (ik ben er nog) schreef ik dat ik zou proberen om de week erna te schrijven over mijn midweek aan zee. Gelukkig had ik toen geschreven dat ik het zou proberen, want het is ondertussen bijna twee weken geleden.
In elk geval: in maart bedacht ik dat ik er graag enkele dagen tussenuit wou. Het hoefde niet ver te zijn, gewoon eens weg van huis, een andere omgeving. Waar kan ik dan beter heen gaan dan naar onze Belgische kust?
De zoektocht begon naar een hotel of B&B, maar er moest wel een wellness bij zijn. Ik zou de week voor de paasvakantie gaan (begin april), en dan weet je nooit wat het weer zal geven. Een wellness zorgt er dan voor dat ik toch steeds een toffe activiteit heb, ongeacht het weer.
Eigenlijk wilde ik naar een andere locatie dan waar ik altijd met mijn vrouw heen ging. Ik zocht naar een B&B met wellness – en die zijn er – maar ik vond de prijs nogal hoog. Andere hotels bekeken, maar ook die waren vaak duur. Dan toch nog maar eens gekeken naar Royal Astrid in Oostende, waar we al jaren heen gingen en het altijd goed vonden. Daar was er een promo voor een wellness-midweek: vrije, onbeperkte toegang tot een grote en mooie wellness, een massage, een gelaatsverzorging en een driegangenmenu inbegrepen – en dat voor €100 minder dan de andere opties die ik had bekeken. Dus: terug naar Oostende.
Ik had er wat schrik voor, door de vele herinneringen aan de verblijven met mijn vrouw Martine. Maar het viel goed mee.
Het weer was me heel goed gezind. De eerste dag was het ideaal wandelweer, de volgende dagen was het zelfs strandweer. Vermits we altijd met Pasen of Allerheiligen gingen, had ik dit soort weer daar nog niet eerder meegemaakt. Dus ook geen al te confronterende herinneringen.
Het moeilijkste was het dineren: alleen aan een tafeltje zitten, omringd door koppels. Ik heb wel genoten van het lekkere eten in het restaurant, maar dat was toch een beetje lastig. Na het eten bleef ik wel eens in de bar hangen, waar ik telkens wel gesprekspartners vond. Gelukkig durf ik gewoon een gesprek aan te knopen met vreemden.
In de wellness had ik minder moeite om alleen te zijn. De vorige keren, samen met Martine, ging ik er ook regelmatig alleen heen, omdat zij daar minder fan van was. Of ze ging mee, maar verveelde zich na een uurtje en vertrok dan naar de kamer om daar wat te lezen of tv te kijken. Ikzelf voel me in de wellness op mijn best – dat is puur genieten voor mij.
Ik ben ook een namiddag naar Oostduinkerke geweest met de tram. Pure nostalgie. Als kind ging ik daar met mijn ouders jaarlijks naartoe in de paasvakantie. Het appartementsblok waar we toen verbleven, staat er nog, maar waar het vroeger eenzaam in de duinen stond, is nu alles errond volgebouwd. In Oostduinkerke heb ik fijn door de duinen kunnen wandelen.
Op vrijdag, de laatste dag, ben ik in Bredene wat op het strand gaan liggen. Omdat het zo warm was en ik volledig bezweet raakte, ben ik voor de terugreis nog even naar de wellness van het hotel geweest om daar nog een saunaatje mee te pikken. Na een douche kon ik dan fris aan de terugreis beginnen. De treinverbindingen waren heel vlot, en na drie uurtjes reizen was ik terug in het mooie Alken.
Ik ben blij dat ik de stap heb gezet om toch alleen op vakantie te gaan. Het zal dan ook zeker niet de laatste keer geweest zijn.
